Mijn reis als ondernemende moeder – deel 2

Hoe gaat het nu met mij? Als moeder en onderneemster? Ik heb het DRUK! Ja echt druk. Maar het houdt me scherp en ik heb zoveel verschillende petten op elke dag dat ik er veel energie voor terug krijg. s’Avonds ben ik wel echt moe en ik ga dan ook het liefste naar bed zodra de kinderen slapen, wat meestal rond 19.30 uur is. Maar ik wil de quality time met mijn man ook niet altijd missen dus sleep ik mezelf weer naar beneden om samen nog even een film te kijken. Soms moet ik in de avond ook werken, maar ik merk wel dat ik dan minder productief ben. Dus dat doe ik alleen als het echt moet.

Domper
De nachten zijn rustiger sinds mijn dochter naar school gaat. Door het nieuwe ritme slaapt ze eindelijk zo goed als door en kom ik aan mijn nachtrust toe. Dat doet me ontzettend goed!

Een flinke domper is mijn gezondheid. Het blijkt dat ik de ziekte van Ménière heb. Dit is een evenwichtstoornis. Het betekent dat mijn evenwichtsorgaan zomaar kan uitvallen. Ik had nog nooit gehoord van deze ziekte en het overviel me toen ik mijn eerste aanval kreeg. Ik dacht dat ik dood ging, dat ik een hersenbloeding had of zoiets. Heel eng. Ik wist niet meer waar boven en onder was. Net alsof ik ondersteboven in een draaimolen zat die veel te snel ging en ik kon niet meer uitstappen. Het ging maar door en door. Door het evenwicht dat ik dan dus niet meer heb val ik constant en door de misselijkheid moet ik overgeven. Het is niet te behandelen en kan komen en gaan. Ik heb er nu al maanden last van. Mijn specialist zegt dat het in episodes komt. Dus ik hoop dat het einde van deze episode in zicht is. Het kost me veel energie. Energie die ik nu niet over heb. Van een aanval moet ik echt bijkomen. Een aanval kan een paar minuten duren of een hele dag. Afhankelijk van de heftigheid van de aanval moet ik ook weer herstellen. Dus bij een zware aanval ben ik weken aan het bijkomen. Dan ben ik extreem moe, constant misselijk en duizelig. Fietsen of autorijden kan ik dan niet. Lopen gaat wel maar ik hou me graag vast aan de kinderwagen anders heb ik het gevoel dat ik ga vallen.

Self care
Nu is self care cruciaal! Ik was altijd van het DOOR gaan, hoe moe ik ook was. Stil zitten kende ik niet en daar voelde ik me slecht bij. Maar nu ik geconfronteerd wordt met deze ziekte moet ik wel. Want je kan echt niks meer door zo’n aanval. En om aanvallen te voorkomen moet ik de lat lager leggen dan ik gewend ben. Dat vond ik eerst heel moeilijk. Het voelde als een gevecht in mijn lijf. Ik wilde door maar kon niet. Daardoor werd ik onrustig in mijn hoofd want ik wilde zo veel. Maar het kon niet. Daar heb ik me bij neer moeten leggen. Dat was een heel proces, en daar zit ik eigenlijk nog middenin. Het lukt me nu wel beter om aan te voelen wat ik wel of niet kan en daar dan ook aan toe te geven en er niet boos over te worden. Soms wordt ik er nog wel onrustig van, maar zodra ik dat herken kan ik ontspannen. Een verademing is dat. Wat kan een innerlijk gevecht een onrust geven zeg!

Werk
Ondanks de aanvallen en klachten doe ik naast de kinderen en het huishouden elke dag iets aan mijn webshop. Al is het maar een stukje SEO uitschrijven of posts op social media plaatsen. Zo ben ik nu bezig met het ontwerpen van een ‘slaapbundel’ voor baby’s. Dat is een slaapzakje waar je onderaan een knoop in maakt. Een zwangere moeder benaderde mij onlangs omdat ze graag mijn kleertjes zou willen promoten. Ik ga haar de slaapbundel in een panter print sturen zodra het klaar is. Can’t wait!

Ik werk al met een aantal brandreps. Zij maken voor mij foto’s in ruil voor kleertjes en andere producten. En dat doen ze zo goed! Het is altijd een feestje om foto’s te krijgen van mijn brandreps! De ‘aan’ foto’s zijn helemaal leuk om te zien, want dan pas zie ik hoe mijn ontwerpen staan!

Het is nu super rustig in mijn webshop. Met black friday was er even een opleving en had ik een aantal bestellingen. Sindsdien is het zo goed als stil. Ik ben niet de enige hoor ik maar het werkt best demotiverend. Ik ben elke dag zo hard aan het werk, ik steek er zoveel tijd en energie in. En er komt maar weinig terug. Daarom ben ik wat afleiding gaan zoeken en heb ik wat oudere projecten opgepakt. Zo heb ik 20 jaar geleden een boek geschreven. Hier heb ik nooit iets mee gedaan. Ik wil dit alsnog gaan uitgeven dus ben ik het nu aan het bijschaven. Verder wil ik weer gaan tekenen en schilderen. Ik heb een artistieke opleiding gedaan waarin mijn passie voor tekenen en schilderen naar voren kwam. Nu ik het wat rustiger heb qua bestellingen kan ik me daar voorlopig even op focussen.

Om een idee van mijn dagindeling te geven ga ik je meenemen op een doorsnee dag:

Dagschema

Niet elke dag is zo vol gepland hoor. Soms heb ik in de ochtend even tijd om te Netflixen of te sporten en als ik me echt niet goed voel dan schrap ik een deel van de to-do-list.

Nu, middenin de zoveelste corona golf, heb ik al twee keer een quarantaine van de klas van de kinderen mee mogen maken. Ja als ze beiden de hele dag thuis zijn dan kom ik uiteraard nergens aan toe, omdat ik dan voornamelijk de pet van juf op heb…

Zo dit was het weer voor nu. Lees je volgende maand weer verder?

Liefs, Saskia.

Ben je benieuwd naar mijn ontwerpen? Kijk dan op www.darochafashion.nl

Wil je me volgen op social media? Voeg me dan toe op www.instagram.com/darochafashion


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *