Positief

“Ja schat, hij is positief”. Er staan inderdaad twee dikke roze strepen op de test die mijn man mij laat zien. Onze reactie is wat minder positief. Het is 8:30 uur tweede kerstdag en deze test betekent dat al onze plannen voor de komende week in duigen  vallen: een positieve corona test. Eerst informeer ik mijn familie die we gisteren hebben gezien. Dan zoek ik op internet naar informatie wat ons nog meer te doen staat. En dan ga ik er maar eens even goed voor zitten.

Online winkelwagen vol
Oud & Nieuw zullen we nu namelijk met z’n drietjes in quarantaine moeten vieren. Buiten dat ik mij zorgen maak om mijn zieke man, ik niet weet hoe we deze dagen met onze energieke peuter door moeten komen en ik heel erg hoop dat we tijdens kerst niemand hebben besmet, hoop ik dat we er dan op zijn minst nog een beetje een gezellige jaarwisseling van kunnen maken. Om dat wat extra kans van slagen te geven vul ik onze online winkelwagen tot de nok toe met lekker eten en drinken. Dat verhoogt tenslotte altijd de feestvreugde, niet waar?

 

Niet zoveel trek
Op oudejaarsdag komen lieve vrienden oliebollen bezorgen. We kopen op de valreep nog een staatslot want wie weet is het geluk op dat gebied meer aan onze zijde. Om 20:00 uur ligt ons meisje rustig te slapen en zitten wij frisgewassen op de bank. We hebben nog even getwijfeld of we wat feestelijks aan zouden trekken, maar zijn toch gezwicht voor onze joggingbroeken. Ik vul een groot dienblad vol oliebollen en verschillende hapjes en we zetten de televisie aan. Laat het feest maar beginnen! “Lust je geen oliebol meer schat?” Mijn man kijkt een beetje droevig naar het blad vol lekkers. “Ik heb niet zoveel trek”. Met een pijnlijk gezicht wrijft hij over zijn voorhoofd. Ja hij is natuurlijk ook gewoon ziek.

 

Uitputtingsslag
“Hoe laat is het?” vraag ik. Mijn man gaapt “22:00 uur…” Mijn ogen beginnen steeds zwaarder aan te voelen. Ik ga maar een beetje meer rechtop zitten en neem een glas cola. Mijn man heeft het ook zwaar: “wat een uitputtingsslag” hoor ik hem brommen.

Om 23:45 uur schrik ik wakker van een harde snurk waarvan ik liever in het midden laat of deze van mijn man of van mijzelf is. “Zal ik de champagne klaarzetten?” We hebben een klein mini-flesje gekocht zodat we allebei toch nog een glaasje kunnen drinken om te toasten. Mijn man haalt zijn schouders op: “van mij hoeft het niet perse…”. Als ik heel eerlijk ben heb ik ook niet zoveel trek. Ach we kunnen ook proosten met cola toch?

 

Op de televisie verschijnt een klok. We kruipen dicht tegen elkaar aan. Tien… negen… acht… “Huh????” buiten knalt en flitst het dat het een lieve lust is. Blijkbaar loopt onze televisie achter. “GELUKKIG NIEUWJAAR!!” Gelukkig kunnen we nu naar bed.

 

Feestje
Vanuit de kinderkamer horen we een klein stemmetje roepen. Mijn man komt met ons meisje met verwarde haartjes en slaperige oogjes de kamer in. Ze kijkt vol verwondering uit het raam. “Andele boem! Andele boem!” roept ze enthousiast. “Woooooow” gilt ze als er weer een vuurpijl tot explosie komt. Mijn man en ik kijken elkaar glimlachend aan. Wat is het heerlijk om haar zo te zien genieten. Dat genieten mag van haar nog wel heel lang doorgaan, maar wij willen toch echt naar bed. Ons meisje protesteert een tijdlang luidkeels. Uiteindelijk besluiten we haar maar tussen ons in in bed te nemen. Maar ook daar geeft ze de strijd nog niet op. Rechtop zittend zingt ze liedjes, klapt in haar handjes en bouwt haar eigen feestje wat nog tot ver in de nachtelijke uurtjes duurt. Ondanks dat wordt ze de volgende dag gewoon op haar gebruikelijke vroege peutertijd wakker. “Gelukkig hebben we geen kater” verzuchten we tegen elkaar. We ontbijten met een oliebol en checken ons staatslot: we hebben €25 gewonnen. Het jaar begint bij ons positief!

Johanneke blogt om de week voor Mommy Friends over haar gezin met man, dreumes, twee tieners en een kater. Na de geboorte van haar dochter heeft zij fysieke klachten gekregen die haar leven behoorlijk beïnvloeden. Toch probeert zij positief te blijven en geeft niet op. Schrijven is haar uitlaatklep en naast haar blog hier, schrijft zij regelmatig gedichten en blogs die je kunt lezen op www.johanneke-schrijft.com  Ook kun je haar vinden op Instagram en op Facebook 


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *